Donderdag 9 mei 2002 Ede - IJmuiden

Eindelijk : de reis gaat beginnen ! Scotland, here I come !!!
Om 13.45 uur waren we in Ede bij de brandweerkazerne en stonden er al tientallen motoren bepakt en bezakt op de parkeerplaats. Om 14.00 uur precies vertrokken we onder begeleiding van 2 ambulances (slecht voorteken...?) op weg naar IJmuiden, naar de Queen of Scandanavia. Mooi op tijd kwamen we aan en toen was het wachten op de dingen die komen gaan... Omstreeks 16.00 uur was het tijd om afscheid te nemen van Simon en Rens die mij uitgeleide deden en vervolgens ging ik het schip in... Ik werd helemaal achteraan het schip gedirigeerd in een hoek tesamen met de motor van Paul en Sandra die ik later op het eiland Skye nog wel weer tegen zou komen...;-)
Nadat de motor netjes was vastgezet kon ik met een gerust hart naar onze hut. Ik deelde een 2-persoons hut met Anneke, een collega uit Barneveld. Nadat we ons verkleed hadden ging ik naar het dek om het vertrek van het schip mee te maken. We hadden schitterend weer en al gauw zagen we de kust van Nederland langzaam kleiner worden. Dick, onze organisator, had het Seven Seas Buffet voor ons geregeld en dat was smullen !!! Heerlijke gerechten met van alles en nog wat, vooral VIS !!! We zaten 1e rang want vanaf onze tafel konden we heel mooi naar voren kijken door een panoramische ruit welke voor op het schip zat en we een weids uitzicht hadden op zee. Na het diner nog even naar de tax-free shop en naar de night-club. Daar zat al een heel gezelschap van onze reis en ben ik daar aangeschoven. Omstreeks 23.00 uur heb ik mijn brits opgezocht en viel ik heel snel in slaap door het heerlijke monotone geluid van de scheepsmotoren.

Vrijdag 10 mei 2002 Newcastle - Ambleside ( Lake District )

Na een goede nachtrust werden we om 07.00 uur gewekt door de intercom. Wat heerlijk dat je 2 uur later al in Engeland bent en op weg bent naar het Lake District ! Na een echt continental breakfast zijn we nog even op het dek gaan staan en al gauw zagen we de Engelse kust en werd het tijd om naar onze hutten te gaan om de spullen klaar te maken voor de motoren. Bij mijn Red Bull aangekomen bleek hij de nacht op zee goed doorstaan te hebben en was er niets aan de hand. Iedereen had de spanbanden snel opgeruimd en om klokslag 9.00 uur reden we de boot af naar de douanecontrole. Na ongeveer 3 "round-abouts" kwam ons hele gezelschap op een parkeerplaats bij elkaar en werden we welkom geheten door onze eigen BRAVEHEART !!!

De volgende ochtend was het al een drukte van belang bij de ontbijtzaal. Ik zou die dag met Dick, Frank, Hans, Barry en Heleen meerijden omdat de groep van de vorige dag voor mij te groot was. Na het ontbijt zijn we met z'n 6-en vertrokken en reden we eerst door het schitterende Lake District om vervolgens bij de snelweg M6 te komen. Zo zijn we naar het Noorden gereden en zijn we gestopt voor een kopje koffie in Gretna Green aan de Schotse grens. We zijn verder gegaan over de snelweg A74 richting Glasgow en vervolgens via Stirling over de A9 naar Perth. Deze wegen zijn zeer goed te berijden en de reis schoot heel hard op !
In Pitlochry hebben we gelunched op een terrasje want het weer was heerlijk ! Heleen en ik hadden alvast de eerste Schotse inkopen gedaan en we zijn vervolgens weer via de A9 naar Dulnain Bridge gereden waar we de rest van de vakantie zouden verblijven. Tony en Gill verwelkomden ons allerhartelijkst ! Gelukkig was er nog een 1-persoonskamer over in het outdoorcentre dus dat was boffen !

Nou, vandaag gaat het pas echt beginnen ! En om maar meteen een goed begin te maken zijn we richting het Noord Westen gereden omdat de weersvooruitzichten goed waren. Onder een stralend zonnetje vertrokken we richting Inverness en al gauw reden we de Moray Firth over richting Dingwall. Vervolgens staken we de Cromarty Firth over en reden we naar een schitterend uitzichtspunt op de Dornoch Firth. Op deze plek was ik ook al eens met Simon geweest en hebben dar toen hele mooie foto's gemaakt van de zwarte Pan European. Natuurlijk moest dat nu weer gebeuren maar dan van de rode FJR ! Zelfs een regenboog was te zien in de verte... We reden door naar Bonar Bridge en Lairg en vervolgens stopten we in het wereldberoemde hotel de "Crask Inn", bekend van televisie waarin het hotel in een reclamefilmpje de hoofdrol speelde.

Vlak voor ons had een andere groep van ons ook aangelegd bij de Crask Inn en stond het in mum van tijd vol met motoren. Buiten was het koud maar binnen brandde de open haard en was de koffie warm ! De hotel-eigenaar had niet op zo'n invasie van Hollanders gerekend en dacht een rustige zondagochtend te hebben... We werden getrakteerd op Schotse koek bij de koffie en dat smaakte goed !
Na dit vermakelijke oponthoud zijn we verder gereden richting Altnaharra en vervolgens noord west gegaan naar Durness. Hierna zuidwestwaarts naar Scourie en we zijn gestopt aan de oever van Loch Glendhu, in Kylesku. Daar bleek namelijk, volgens Dick, een zeehondje te zwemmen en inderdaad : na lang zoeken in het water stak ie z'n koppie boven water en kon ik hem op de video zetten ! Na Kylesku zijn we de B 869 opgereden en dit weggetje is een openbare rollercoaster !!! Tsjonge, wat een weggetje ! In 1999 heb ik deze weg ook gereden met Simon maar dan van de andere kant. Het was een belevenis om het dit keer zelf te rijden. Een aanrader en zeker voor herhaling vatbaar !
Ik wist van de vorige keer dat ik vlakbij een punt was waar ik een hele mooie foto had gemaakt van de zwarte Pan en ik wilde dit nu weer doen van de rode FJR. Het landschap kwam me bekend voor en ik ben toen even alleen doorgereden om foto's te kunnen maken. De achtergrond van deze site is dus de foto geworden die ik gemaakt heb daar en daar wilde ik best wel even wat extra voor rijden !!!
Via Ullapool zijn we toen weer met "gepaste snelheid" teruggereden naar Dulnain Bridge over een schitterende weg met heerlijke bochten...

Op deze druilerige maandagmorgen vertrokken we weer met z'n 6-en maar nu richting het zuiden. Het weer was een beetje regenachtig, mistig maar vooral typisch Schots ! Toch heeft dat ook wel wat... Na ongeveer een uurtje rijden kwamen we in Blair Atholl aan en wist Dick (en de anderen trouwens ook !) een heel gezellig koffie-adresje met een grote open haard. Helaas was het zitje bij het vuur bezet maar we hadden toch een gezellig hoekje gevonden. De Schotse ruit lag op de grond en in de eetzaal van het hotel was het al een bezienswaardigheid voor alle Schotse jachtattributen die er hingen. Na de koffie zijn we vervolgens naar het tegenover het hotel liggende beroemde kasteel Blair Castle gereden. Hier hebben we de bomentuin bezocht met bomen van enkele honderden jaren oud en vele tientallen meters hoog. Vervolgens stonden er in een weiland behorende bij het kasteel de BOYS : de Schotse Hooglanders ! Schitterende dieren die helemaal bij het landschap passen. In de verte begon een doedelzakspeler te spelen en was de sfeer compleet... Om nog even "in the mood" te blijven zijn we naar Queen's View gereden. Een schitterend uitzichtspunt over Loch Tummel. Dit was een van de lievelingsplekjes van Schotland van koningin Victoria. Vervolgens zijn we via Pitlochry naar Spittal of Glenshee gereden. Dit was een weg waar ik sinds 1999 nog regelmatig aan terugdacht. In mijn vorige verslag heb ik beschreven hoe Simon over Devil's Elbow is "gevlogen" ... En nu ik !!! Ik wist wat voor een bochten er aan zouden komen en de wijdsheid van de weg naar beneden. Je kan namelijk heel ver kijken dus goed je bochten aansnijden en het gas erop houden. Dick zag ik niet meer in mijn spiegel dus dan maar alleen naar beneden ! Wauw... wat een sensatie ! Ik kon even op de teller kijken op een recht stuk en jawel hoor... ook ik haalde net als Siem de 170... Ik voel de adrenaline nog... pfffffffff. Met recht : DEVIL'S ELBOW !!! In Braemar heb ik gewacht op de anderen en zijn we een kop koffie wezen drinken met een heerlijke homemade appeltaart erbij. Vervolgens zijn we naar Linn of Dee gereden en zag ik voor het eerst deze vakantie een kudde herten. Ze bleven gewoon staan en toen ik stopte keken we elkaar aan zonder ons te verroeren alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Een eindje verder hebben we een paar foto's gemaakt van de beroemde stenen brug over de River Dee. Na Cock Bridge zijn we gestopt bij een winkeltje waar ze allerlei Schotse produkten verkochten. Hier heb ik diverse spulletjes gekocht en men waarschuwde ons dat de weg naar boven heel mistig was. Jeetje, mist is al niet leuk maar als je op ongeveer 15 meter van elkaar in een groepje rijdt en je niet eens meer de voorligger ziet... Heel voorzichtig links blijven rijden en vooral niet schrikken als er een tegenligger aankwam. Beneden gekomen was de mist weg en was het zicht weer uitstekekend ! Tsja, en dan de weg naar Tomintoul... een lang recht stuk en GEEN flitskasten ;-) Dus : opendraaien dat gas ! In no time was ik in Tomintoul en reden we vervolgens weer terug naar Dulnain Bridge. Na een heerlijke maaltijd ben ik weer vroeg mijn bedje ingedoken om Devil's Elbow nog even na te rijden en de weg naar Tomintoul...;-)

Vandaag had ik besloten om alleen te gaan rijden. Ik wilde eens ervaren hoe het is om helemaal op jezelf aangewezen te zijn en om te kunnen doen wat ik zelf wil... (niet dat ik dat de vorige dagen niet had gekund hoor !) Ik had al op een foto gezien dat Ballindalloch Castle een schitterend kasteeltje moest zijn. Ook wilde ik graag Cawdor Castle bezichtigen dus op kastelenjacht !!! Om 09.00 uur was ik vertrokken en om 09.30 uur was ik al bij Ballindalloch Castle. Het is privé-bezit, wordt ook nog steeds bewoond en wordt gedeeltelijk opengesteld voor het publiek. Bleek dat het kasteel pas om 10.30 uur openging voor het publiek. Ik mocht wel alvast door de tuinen lopen en wat zo heerlijk was : er was helemaal niemand !!! Wat een rust en schoonheid. Ik heb er heerlijk rondgesjouwd en heb niet meer gewacht tot het kasteel openging. Ik ben vervolgens weer op m'n motor gestapt en ben vervolgens naar Cawdor Castle gereden. Aan het eind van de ochtend was ik bij Cawdor Castle nadat ik over schitterende wegen had gereden met ongelofelijk verre uitzichten op de noordelijk Highlands !

Cawdor Castle is een schitterend Schots kasteel. Het is beroemd om Shakespeare's MacBeth en om zijn mooie tuin. Het kasteel is van binnen schitterend ingericht en ik voelde mij af en toe de "Lady of the Castle"... ach ja, er moet altijd iets te wensen overblijven ! Ik had mijn lunchpakketje bij me die we iedere ochtend kregen van Grandma en deze heb ik heerlijk in de tuin van het kasteel opgegeten in het zonnetje want het weer was voortreffelijk ! De toiletten buiten het kasteel waren trouwens al een bezienswaardigheid op zich en dus een bezoekje waard ! Vervolgens ben ik richting het westen gereden en heb ik het weggetje gevonden door Glen Kyllachy die Simon en ik ook in 1999 hebben gereden met vrienden. Het was een single track road (zoals de meeste wegen in Schotland) maar dan ook echt single ! De weg was smal, veel grind, het weer begon te veranderen, het werd grijs, de wind begon op te steken, regendruppels vielen, het landschap werd kaal, het begon kouder te worden... ik wilde toch zo graag alleen rijden ??? Nou, inderdaad, single (track road) was op dat moment voor mij de juiste uitdrukking... En ik kwam helemaal niemand meer tegen... Kilometers lang reed ik door het verlaten landschap en kon ik maar aan 1 ding denken : wanneer kom ik in de bewoonde wereld ? Hè, hè, eindelijk, de bossen kwamen in zicht en de eerste auto kwam me tegemoet. Ik kwam bij een bruggetje aan en heb daar even gestopt om te genieten van het natuurschoon. Even verderop moest ik een hek achter me sluiten i.v.m. het wild.
Omdat het weer nu toch wel wat slechter was geworden ben ik naar Aviemore gereden en heb daar wat gewinkeld. Vervolgens ben ik nog even langs het hotelletje gereden waar we in 1999 gelogeerd hadden, de Rowan Tree Inn. Nog steeds niets veranderd en nog steeds schitterend gelegen aan Loch Alvie. Het was al een eind in de middag en ik ben vervolgens op m'n gemakkie teruggereden naar Dulnain Bridge om de anderen weer te ontmoeten.

Vandaag had ik weer besloten om alleen te gaan rijden. "Bravehaert" Dick had een verassing voor ons in petto en gisteren was de helft van onze groep al vertrokken naar het eiland Skye. Wat daar precies zou gebeuren werd niet gezegd... Vandaag was het dus aan onze groep om naar Skye te gaan en daar ook 1 nacht te overnachten... spannend ! Ik had een route uitgestippeld naar het westen via Garve. Ik wist dat dit een heel snel bochtentraject was en dan is het lekker als je dat in je eigen tempo kunt rijden ;-). Rond koffietijd was ik in de wereldstad Achnasheen... een heus stationnetje met postkantoortje, winkeltje en restaurantje/cafeetje. Midden in het verlaten landschap. Ik heb een lekkere kop koffie gedronken en werd toen aangesproken door 4 Canadese dames die een reis door Ierland en Schotland maakten. Ze vonden het wel apart zeiden ze : een vrouw alleen op de motor door Schotland rijdend. Nou, vandaag zorgde ik in ieder geval voor wat "drukkere" wegen als gisteren! Na een onderhoudend gesprek met de ladies ben ik, nadat ze me nog op de foto hadden gezet, vertrokken richting Skye. Onderweg kwam ik heel veel oldtimers tegen, Jaguars, Mercedessen, Ferrari's, MG's, Rolls Royces etc. Bleek dat er een speciale ralley bezig was door heel Schotland heen. Was wel een mooi gezicht al die klassieke auto's in een tijdloos landschap ! Bij het Eilean Donan Castle, Schotlands meest gefotografeerde kasteel, ben ik wederom gestopt voor een kop koffie. Evenlater kwamen de anderen van onze groep er ook aan die over de brug naar Skye zouden rijden. Na nog wat inkopen in de shop van het kasteel ben ik tesamen met de anderen naar de brug gereden. Nadat we getankt hadden zijn we bij de brug gestopt om met z'n allen, ook een andere groep van ons kwam bij de brug aan, verder te gaan. En toen kwam het : we moesten even iets verderop parkeren en een van de motoren is vervolgens in brand gevlogen ! Het had te maken met het overloop-slangetje en het vonkje bij het starten. Deze motor stond direct achter mij en ik wist niet hoe snel ik weg moest komen ! Gelukkig stonden we bij het tolhuisje van de brug en was er meteen een brandblus-apparaat in de buurt. Het vuur was snel gedoofd maar de bekabeling was reeds gesmolten. Doordat Dick de Wegenwachter bij ons was is het gelukkkig toch nog goed gekomen en kon de motor weer rijden... Na dit vurige avontuur zijn we naar een jongeren conferentie-oord gereden in de buurt van Armadale.

Armadale ligt in het zuiden op het eiland Skye. Dick had voor ons een luxe hotelkamer geregeld waar ik met Anneke lag. Na een heerlijk avondeten hadden we de avond voor ons zelf. Ik besloot om nog een stuk te gaan rijden want het weer was schitterend ! Voor Skye een ongekende avond met een mooie ondergaande zon ! Ik ben eerst naar het zuidelijkste puntje van het eiland gereden maar de weg werd zo slecht dat ik omgedraaid ben. Wel een mooi uitzicht gehad op het eilandje Eigg. Ik ben toen teruggereden naar het noorden en ben vervolgens via de hoofdweg naar het midden van het eiland gereden. Het was niet druk op de weg en op de splitsing van 2 wegen ben ik gestopt bij het Sligachan Hotel. Na een sanitaire stop en een paar foto's ben ik verder naar het noorden gereden. Omdat hel al tegen 21.15 uur liep vond ik het nog te ver om nog naar Dunvegan Castle te rijden en was ik bang om te verdonkeren. Ik had nog geen zin om terug te rijden en ben toen verder noordwaarts gereden richting Portree. In Portree aangekomen zag ik bij een tankstation 4 motoren van onze groep. Het bleek dat ze ook even in Portree waren geweest en nu op de terugweg waren. Op mijn vraag of ik met ze mee terug mocht rijden antwoordden ze dat dat goed was maar dat 2 van hen in een behoorlijk tempo terug zouden rijden op hun Fazer 600 en VFR en dat de 2 anderen (met duo) op hun Pan European en Goldwing het rustig aan zouden doen. Ik zei dat ik wel met de Fazer en de VFR terug wilde rijden en wel zou zien of ik hun tempo bij zou kunnen houden... Nou daar gingen we dan ! Ik kon toen op dat moment nog niet weten dat dit een van de enerverendste avonden uit mijn motorcarrière zou worden... Het gas ging er op en de weg was leeg (op een paar schapen na dan...) Jeetje, wat was dat kicken ! En ik kon ze bijhouden !!! Wat een ongelofelijk circuit ligt er toch op Skye... Op enkele stukken haalden we de 180 en dat op een gewone eilandweg... Gelukkig was er dus weinig verkeer, anders had ik dat natuurlijk nooit gedurfd ! In Broadford zijn we gestopt omdat ik op de heenweg een hele mooie parkeerplaats aan het water had gezien en ik nog foto's wilde maken van de ondergaande zon op Skye. Na verloop van tijd kwamen de anderen aan en reden we verder richting Armadale. Paul op de VFR zei dat ik nu wel voorop mocht ;-), hij zou mij proberen te volgen... En er kwamen nog zulke mooie lange stukken en bochten... Ik reed alsof ik de race van mijn leven reed ! Paul volgde goed maar de Fazer moest het toch opgeven bij 200... Wat een onvergetelijke ervaring heb ik meegemaakt die avond ! Volgens mij heb ik nooit meer zooo strak gereden ! We vonden dat we wel een drankje verdiend hadden in het plaatselijke hotel van Armadale. Om in de stemming te blijven nam ik maar een Red Bull, heel toepasselijk bij de rode FJR ! Waar zou ik die nacht van dromen ???

Na een heerlijke, dromerige nacht werden we vroeg gewekt om om 10.30 uur in de haven van Portree te verschijnen. Wat daar ging gebeuren wisten we nog niet... In de haven aangekomen parkeerden we onze motoren bij de steiger. We moesten echter ergens anders gaan staan en ik wilde (zittend op de motor) de motor naar achteren duwen maar ik stapte in een klein gat en daar ging ik ... Ik kon de FJR nog net tegenhouden maar kon niet voorkomen dat hij tegen de zijkant van de begeleidende brandweerbus aanviel/gleed. Met hulp van de anderen weer rechtop en er bleken alleen wat krasjes onder aan de linkerzijkoffer te zitten maar die zag je toch niet...;-) Vervolgens werden we onderverdeeld in 3 groepen. De 1e groep vertrok in een busje en het bleek dat die dus in een helicopter van de Scottisch Coast Guard gingen !!! De 2e groep ging aan boord van een reddingsvaartuig en werden gebracht naar een voor anker liggend schip van de Scottisch Coast Guard (een soort trawler) De 3e groep waar ik in zat ging vervolgens ook aanboord van het reddingsvaartuig en wij kregen een rondleiding en tekst en uitleg over dit scheepje. Tsjonge, wat een machinekamer, een motor met een vermogen van 1800 PK !!! En die wilden wij natuurlijk ook wel eens meemaken !!! :-) Nou dat ging ook gebeuren ! We voeren de haven uit en we moesten ons goed vasthouden van de captain. Wat een kracht, wat een snelheid, wat een geweld ! Motorrijden is te gek maar zo hard over het water met zo'n schip is ook kicken ! We moesten maar goed naar boven kijken...??? En ja hoor, daar kwam de reddingshelicopter aan met de anderen van onze club en die zaten dus letterlijk met hun hoofd in de wolken...;-) Niet voor te stellen dat je dit meemaakt ! De heli ging vlak boven ons schip hangen (ong. 20 meter) en een van de bemanningsleden van de Coast Guard ging aan een lier naar beneden om vervolgens op onze boot te stappen. Evenlater kwam de heli weer terug en takelde hij onze gast van boven weer op. We voeren verder door naar de trawler van de Coast Guard en pikten toen de anderen op die ook een rondleiding hadden gehad op dit schip. Het was volgens hun ook heel indrukwekkend wat ze allemaal gezien hadden. Nou, dit moest toch wel even verwerkt worden bij een bakkie koffie hoor !

Bijgekomen van al het spektakel wilde ik vanmiddag weer alleen gaan rijden. Ik had al een route uitgestippeld die behoorlijk lang zou zijn... Via de Skye-bridge reed ik weer het "vasteland" van Schotland op en ben toch weer even gestopt bij het Eilean Donan Castle. Ik kon het niet laten om toch nog weer een foto te nemen van dit schitterende kasteel ! Ik ben verder oostwaarts gereden langs de Five Sisters (een mooie bergketen) en na Loch Cluanie rechtsaf naar Invergarry. Vervolgens ben ik weer rechtsaf gegaan langs Loch Lochy naar Fort William.
Na Fort William ben ik doorgereden naar de beroemde vallei Glen Coe. "Het dal van Glen Coe, met zijn bergtoppen rondom, is één van de meest indrukwekkende berglandschappen die Schotland te bieden heeft. Steile bergwanden, bergtoppen die in wolken zijn gehuld en alleen langs steile muilezelpaden kunnen worden bereikt, diep ingesneden beken en watervallen die in de diepte storten, zullen niemand onberoerd laten" staat in een reisgids over Glen Coe geschreven. Het wordt ook wel het "Dal der Tranen" genoemd naar een bloedige strijd tussen het leger van de Engelse koning en de MacDonald-clan. Dit keer was het weer schitterend en kon ik eens zien wat ik de vorige keer gemist had... Jammer dat het zo druk was op de weg. Maar daarom was het landschap niet minder mooi ! Ik wist dat ik nog heel wat kilometers voor de boeg had en ben daarom ook gewoon doorgereden zonder te stoppen. Alleen in Glen Coe zelf heb ik nog wel wat foto's gemaakt. Ik ben verder gegaan naar Killin. Deze omgeving is prachtig, niet zo ruig als het noorden van Schotland maar heel afwisselend met bossen, meren en mooie dorpjes. In Fortingall werd ik aangenaam verrast : wat een schitterend dorpje ! Hier zou ik wel willen wonen. Alle huizen waren in dezelfde stijl en kleur geschilderd en als je volgens mij bij ieder huis naar buiten zou kijken dan zag je een levend schilderij aan natuurschoon ! Het ligt in Glen Lion, een van de mooiste glens van Schotland ! Gezien de tijd moest ik nog doorrijden, wilde ik op tijd aan de maaltijd kunnen zitten. Vervolgens via Kinloch Rannoch ben ik naar de A9 gereden en door naar Dulnain Bridge.

Shopping-day !!!
Vandaag eindelijk eens tijd voor wat te gaan winkelen ! Ik had afgesproken met de club van Hans en McLalan dat ik met hen mee zou rijden naar Fort William. Hans wilde graag een keer op de FJR rijden. In ruil daarvoor bood hij aan dat ik op zijn Black Beauty mocht rijden : een zwarte Honda Goldwing GL1800 !!! Wauw !!! Maar eerst nog maar wat kilometers maken op "mijn" FJR. We reden via Kingussie naar Loch Laggan. Dit is het meer en omgeving waar de BBC-serie Monarch of the Glen wordt opgenomen. Aan Loch Laggan ligt namelijk ook het schitterende kasteel (in de serie genaamd : Glenbogle) verscholen achter bossen en struiken. De omgeving is mooi MAAR de weg langs Loch Laggan is een van de mooiste en snelste trajecten die ik heb gereden in Schotland... Hele snelle, lange bochten waar je goed de snelheid er in kunt houden !!! Voor Spean Bridge gingen we wisselen van motor... van 237 kg naar 425 kg... als het eenmaal rijdt dan merk je het dus echt niet ! Ik voelde me de Queen of the Road !!! Tsjonge, wat een motor. Op de Goldwing kwam ik Fort William binnengereden en ook de rotondes kwamen eraan, ja, ik kon Black Beauty de baas ! Fort William is een hartstikke leuke stad met veel winkeltjes dus : SHOPPEN ! Voor het thuisfront kon ik meteen goed slagen en voldaan keerden we weer terug naar de motoren. Och, had ik toch nog steeds de sleutels van Black Beauty op zak... vooruit dan maar, Hans mocht nog wel even op de FJR...;-) Via dezelfde mooie weg langs Loch Laggan zijn we teruggereden naar Grandtown-on-Spey waar we nog wat drank ingeslagen hadden en vervolgens reden we terug naar Dulnain Bridge, nog steeds op de GL 1800 !!!

Nou, de tijd van gaan is gekomen... Wat vloog de week om ! Nadat iedereen de spullen had ingepakt namen we afscheid van Gill, Tony & Grandma en vertrokken we richting het zuiden. Het was nog redelijk weer maar in de buurt van Perth begon het te betrekken. We hebben maar 1 bui regen gehad MAAR die duurde wel tot in Newcastle !!! Tsjonge, de regen die we niet gehad hadden de afgelopen 9 dagen kregen we nu dubbel en dwars over ons heen ! Maar ja, de vakantie was toch voorbij en die mooie dagen namen ze ons niet meer af ! Bij de Forth Road Bridge in Edinburgh zijn we even gestopt om wat foto's te maken en vervolgens meteen weer door. Ook de temperatuur was erg laag en dat maakte het er niet vrolijker op. Bij de beroemde steen waar de Schots/Engelse grens was zijn we ook nog even gestopt om een foto te nemen. Mooi op tijd kwamen we in Newcastle aan en lag the Queen of Scandinavia al netjes te wachten op ons. Anneke en ik hadden weer zo 'n mooie 2-persoonshut en al vroeg lag ik 's avonds in mijn bed om de volgende dag weer bijna in Nederland wakker te worden...

Bij aankomst stonden Simon en Rens al aan de kade op mij te wachten... heel lief om zo vroeg zondag 's morgens uit hun bedje te komen en helemaal naar IJmuiden te rijden ! Toen we door de douane waren werd er afscheid genomen van mekaar en ging ik met Siem en Rens tesamen op 2 FJR's terug naar Veldhoven. Met een gelukzalig gevoel draaide ik de sleutel in de voordeur en kan ik nog lang teren op de herinneringen aan deze geweldige vakantie ! Ik heb hele fijne, aardige, vriendelijke, leuke, grappige maar vooral motorminnende vrienden leren kennen en ik hoop ze volgend jaar terug te zien als we weer naar SCHOTLAND gaan !!!

Wordt vervolgd.........Jawel het verslag van Schotland 2003 is klaar. Klik hier.